நெருப்பின் வழியே உணவைச் சமைக்கக் கற்றதால், மனிதனின் சிந்தனை அசுர வேகத்தில் சிறகடிக்கத் தொடங்கியது என முந்தைய அத்தியாயத்தில் கண்டோம். சிந்தனை தெளிவடைந்ததே தவிர, அவனது அன்றாட வாழ்வில் உடனடியாகப் பெரிய மாற்றங்கள் எதுவுமில்லை.
பசிக்கும்போது கையில் ஈட்டியை எடுத்துக்கொண்டு காடு மேடெல்லாம் மிருகங்களைத் துரத்துவதும், பருவகாலத்திற்கு ஏற்பக் கிடைக்கும் பழங்களைத் தேடி அலைவதுமாக ஒரு ‘நாடோடி’ (Nomad) வாழ்க்கையே தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது.
நதிக்கரைகளின் ரியல் எஸ்டேட்: மனிதன் ஏன் ஓரிடத்தில் தங்கினான்?
காடுகளில் அலைந்து திரிந்தபோது ஆதிமனிதன் கவனித்த ஒரு விஷயம்—விதைக்கும் தானியங்கள் வளர்வதற்குத் தடையற்ற தண்ணீரும், வளமான மண்ணும் தேவை. இந்த இரண்டுமே ஒட்டுமொத்தமாகக் கிடைத்த ஒரே இடம்: நதிக்கரைகள்.
எகிப்தின் நைல் நதி, மெசபடோமியாவின் டைகிரிஸ்-யூப்ரடீஸ் நதிகள், இந்தியாவின் சிந்து நதி மற்றும் நம் தமிழ்நாட்டின் காவிரியாறு போன்ற நதிக்கரைகளில் மனிதன் நெல், கோதுமை, பார்லி, தினை போன்ற தானியங்களை தீவிரமாகப் பயிரிடத் தொடங்கினான்.
பயிர்களை நட்டுவிட்டு அதை ஆடு, மாடுகள் மேய்ந்துவிடாமல் பாதுகாக்கவும், அறுவடை காலம் வரை காத்திருக்கவும் மனிதன் ஓரிடத்தில் தங்கி வாழ வேண்டிய கட்டாயம் உருவானது. நாடோடி வாழ்க்கை முடிவுக்கு வந்து, நதிக்கரைகளில் மனிதர்கள் தங்களின் முதல் குடில்களை அமைத்தனர். விவசாயம் மனித வரலாற்றின் முதல் ‘ரியல் எஸ்டேட்’ தேவையை உருவாக்கிய புள்ளி இதுதான்!
உபரி உணவு: கிராமங்கள் நகரங்களாக மாறிய மேஜிக்
விவசாயத்திற்கு முன்பு, ஒரு மனிதன் வேட்டையாடினால் அன்று அவனது வயிற்றை மட்டுமே நிரப்ப முடிந்தது. ஆனால், விவசாயத்தில் ஒரு குடும்பம் உழைத்தால், பத்து குடும்பங்களுக்குத் தேவையான உபரி உணவை (Surplus Food) உற்பத்தி செய்ய முடிந்தது.
இந்த உபரி உணவுதான் மனித நாகரிகத்தின் போக்கையே மாற்றியது. உணவுத் தேவைக்கான கவலை தீர்ந்தவுடன், சமூகத்தில் இருந்த அனைவரும் விவசாயம் செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போனது.
சிலர் நிலத்தை உழவும் அறுவடை செய்யவும் கலப்பைகளையும், வெண்கலம் மற்றும் இரும்புக் கருவிகளையும் செய்யத் தொடங்கினர். சிலர் உணவையும் தானியங்களையும் சேமித்து வைக்க மண்பாண்டங்களையும், களிமண் களஞ்சியங்களையும் உருவாக்கினர். சிலர் உடைகளை நெய்தனர்; சிலர் சட்டதிட்டங்களையும் நிர்வாகத்தையும் கவனித்துக் கொண்டனர்.
விவசாயம் தந்த உபரி உணவின் மூலமாகத்தான் மனித உழைப்புப் பிரிவினை (Division of Labor) உருவானது. நதிக்கரை கிராமங்கள் மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து மாபெரும் நகரங்களாகவும், சிந்துசமவெளி மற்றும் மெசபடோமியா போன்ற பிரம்மாண்ட பேரரசுகளாகவும் உருவெடுத்தன.
பண்டமாற்று முறை: பிறந்தது உலகின் முதல் பிசினஸ்!
உணவு வெறும் தேவையாக இருந்து வர்த்தகப் பொருளாக (Commercial Commodity) மாறியது இந்த விவசாயப் புரட்சியில்தான்.
“என்னிடம் தேவைக்கு அதிகமாகக் கோதுமை இருக்கிறது; உங்களிடம் பருத்தி அல்லது கால்நடைகள் இருக்கின்றன என்றால், நாம் இரண்டையும் மாற்றிக் கொள்ளலாம்” என்ற பண்டமாற்று முறை (Barter System) பிறந்தது.
உணவே உலகின் முதல் கரன்சியாக (Currency) மாறியது. யார் கையில் அதிக நெல் அல்லது கோதுமை மூட்டைகள் இருந்தனவோ, அவர்களே சமூகத்தின் செல்வாக்கு மிக்க மனிதர்களாகவும், அதிகார அமைப்புகளாகவும், முதல் தலைமுறை வணிகர்களாகவும் உருவெடுத்தனர்!
தன் பசியை தீர்க்க மனிதன் நதிக்கரையில் விதைத்த அந்த முதல் விதைதான், இன்று உலகையே ஆளும் பல லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள கார்ப்பரேட் உணவு வணிகத்தின் ஆதிப்புள்ளி.
“முதல் ‘டேக்-அவே’ உணவகம்!” (Ancient Takeaway) உங்களுக்குத் தெரியுமா?
பண்டைய ரோமானியப் பேரரசில் கிமு 1-ஆம் நூற்றாண்டிலேயே வீடுகளில் சமையலறை இல்லாத எளிய மக்களுக்குச் சூடான உணவுகளை விநியோகிக்க 'தெர்மோபோலியம்' (Thermopolium) என்ற தெருவோர உணவகங்கள் இருந்தன. இவைதான் மனித வரலாற்றின் முதல் 'பாஸ்ட் ஃபுட்' மற்றும் 'டேக்-அவே' கடைகள்!
மிரட்டிய உருளைக்கிழங்கு! (Forbidden Potato)
தென்னமெரிக்காவிலிருந்து ஐரோப்பாவிற்கு உருளைக்கிழங்கு முதன்முதலில் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது, அது "விஷப் பழம்" என்றும் நோய்களை உருவாக்கும் என்றும் மக்கள் அதைச் சாப்பிட மறுத்தனர். பிரெஞ்சு அரசு அதைக் காவலாளிகளை வைத்துப் பாதுகாத்துப் பெரிய விளம்பரம் செய்த பிறகே மக்கள் அதை உண்ணத் தொடங்கினர்!